Thursday, 23 April 2015

என்னடா வாழ்க்கையிது.......



விலைவாசி குறையலை
வருமானம் வழியில்லை
பிள்ளைக்குட்டி பொம்பளைக்கும்
பசியைப் போக்க முடியில

விவசாயம் சரியில்லை
வேறவேலை தெரியலை
பொழைப்புக்கான வழியில்லை
போறதெங்கே  புரியலை

பண்ணாட்டுக் கம்பனிகள்
பயன்படுத்தும் மெசினுனால
பகலிரவு உழைப்புக்கு
பணிக்கு ஆளை எடுக்கலை

அம்மாவும் கேட்கலை 
அப்பாவும் கொடுக்கலை
அடுத்தமாச பீசுநானும் கட்டலை
அதனாலே பள்ளிக்குமே போகலை

பணம்காசு உள்ளவன் 
பதுக்கிப் பதுக்கி வைக்கிறான்
பணியாளர் மட்டுமே -வரியை
பயத்தோடக் கட்டுறான்

லஞ்சக் காசுலே வாழுறான்
லட்சங்களில் கேட்கிறான்
வசதியாக வாழ்வதற்கு 
வழிப்பறியும் செய்யுறான்

என்னடா வாழ்க்கையிது
எத்தனைபேர் நாட்டிலே
சொன்னதாய் பலநிகழ்ச்சி
சோகமாய் உள்ளதடா

(கவியாழி)

Monday, 20 April 2015

எனது நண்பன்






கண்ணாலே கதை சொல்லும் கயவன்
கண்டவுடன் வாலாட்டும் துணைவன்
பண்போடு உடன் நடக்கும் இளைஞன்-வெளியோரை
பார்த்ததுமே கத்துகின்ற மடையன்

வேண்டுமென்றால் அருகில் வந்து 
வேடிக்கையாய் விளையாடிச் செல்வான்
வேதனையில் நானிருந்தால் அருகில் -அமர்ந்து 
விழிதிறந்து என்னவென்று கேட்பான்

கத்தாதேஎன்றாலும் நிறுத்தாமல் குறைப்பான்
காக்காகுருவிடனும் விளையாடத் துடிப்பான்
கன்னியரின் கன்னத்திலே முத்தமிட நினைத்தால்
கண்ணிமைக்கும் நேரத்திலே முத்தமிட்டுச் செல்வான்

மகிழுந்தில் செல்லவேண்டி அழுவான்
மறுத்ததுமே குரைத்துக் கேள்வி கேட்பான்
திகிலூட்டிக் கண்ணை உருட்டிப் பார்பான்
தின்ன மறுத்துக் காரில்ஓடி அமர்வான்

அன்பாய் இருப்பான் அருகில் வருவான்
பண்பாய் இருந்தும் பணிவாய் வாழ்ந்தும்
துன்பம் சிலநாள் தொடர்ந்தே இருந்தும்
நண்பன் இன்னும் சிலநாள் மட்டும்


(கவியாழி)


Tuesday, 7 April 2015

மார்கழி மலரே வா


மார்கழிப் பூவை சூடியதால்
மங்கையே மயக்கம் வருகிறதா 
மன்னவன் என்னிடம் ஏன்
மலருக்கே  தயக்கம் வருகிறது

தேனிக்களும் வண்டுகளும்
தேனிசை ராகமாய் பாடுகிறது
மயிலும மானுமே மகிழ்ந்து 
மகிழ்ச்சியாய் இங்கு  ஓடுகிறது

நங்கையே நல்லமுதே சுவையே
நானருந்த உனக்கு  நானமே
நாழியும் கடப்பதாய் கோபமோ
நல்விருந்து படைக்கிறேன் வா

என் அருகில் நீயும் வா
என் மடியில் சாய்ந்திடவா
நின் இதழ் எனக்குத் தா 
நிலையை மறந்த மகிழ்ச்சியைத் தா

Sunday, 5 April 2015

சொந்தவூர் செல்லுவேன்

சொந்தவூர் செல்லுவேன்
சொந்தங்களைக் காணுவேன்
சேர்ந்திருந்த நாட்களையே
சொர்கமாக எண்ணுவேன்
நண்பர்களைத் தேடுவேன்
நல்லபடிப் பேசுவேன்
நான்படித்த நாட்களிலே
நடந்ததையே  யோசிப்பேன்
ஆசிரியரைக் காணவும்
ஆசிபெற்று  மகிழவும்
நேசமுடன் நட்புடனே
நீண்டநேரம் தங்குவேன்
வந்தவேலை முடிந்ததும்
வாழ்ந்த நாட்கள் எண்ணியே
நொந்து நானும் வருந்தியே
நேரத்தோடு திரும்பி செல்லுவேன்

(கவியாழி)